Program Terapeutyczny Poradni Terapii Uzależnienia od alkoholu
i współuzależnienia w Jaśle; ul. Baczyńskiego 20A, 38-200 Jasło

 

Godziny pracy Poradni Terapii Uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia w Jaśle:
 
Poniedziałek: 6.30- 10.30
Wtorek: 14.30- 20.30
Sroda: 14.30- 20.30
Czwartek: 14.30- 20.30
Piątek: 6.30- 10.30

 

  1. Zasady Poradni

 

  1. Poradnia pracuje wg Programu, przyjętego przez Zespół terapeutyczny.
  2. Personel Poradni pracuje zgodnie z Kodeksem Etycznym Terapeutów.
  3. Poradnia przyjmuje pacjentów potrzebujących pomocy i wsparcia. Terapeuta uzależnień udzielający porady diagnozuje problem, motywuje do podjęcia leczenia jeżeli Poradnia jest w stanie pomóc pacjentowi, bądź kieruje do innej specjalistycznej placówki.
  4. Poradnia przyjmuje do leczenia osoby uzależnione od alkoholu, pijące w sposób szkodliwy, ryzykowny, osoby pozostające w związkach z osobami uzależnionymioraz osoby dorosłe wychowujące się w rodzinach, gdzie występował problem alkoholowy.
  5. Poradnia udziela pomocy osobom uzależnionym od alkoholu, a także utrzymującym dłuższą abstynencję.
  6. Każdy pacjent posiada indywidualnego terapeutę, który jest odpowiedzialny za przebieg jego leczenia. Terapeuta wspólnie z pacjentem ustala plan i cele terapii.
  7. Do zadań terapeuty należy:
  • przestrzeganie etyki zawodowej,
  • nawiązanie z pacjentem relacji terapeutycznej,
  • motywacja do leczenia,
  • zawarcie kontraktu terapeutycznego,
  • zebranie wywiadu pod kątem diagnozy nozologicznej i problemowej,
  • ustalenie indywidualnego planu leczenia dla pacjenta,
  • wprowadzenie pacjenta w proces grupowy,
  • ewaluacja postępów leczenia,
  • rozwiązanie z pacjentem kontraktu w przypadku zakończenia terapii bądź łamania warunków kontraktu przez pacjenta.
  1. W Poradni są organizowane zebrania kliniczne 1 raz w tygodniu, na których są poruszane sprawy organizacyjne Poradni tj.
  • przyjmowanie nowych pacjentów do leczenia,
  • omawianie indywidualnych planów terapii wybranych pacjentów,
  • omawianie trudności w pracy z pacjentami,
  • omawianie procesu grupowego i funkcjonowania pacjentów na grupach,
  • podejmowanie decyzji związanych z rozwiązaniem kontraktu terapeutycznego w związku z zakończeniem leczenia bądź nieprzestrzeganiem kontraktu.
  1. Pacjent podpisując kontrakt terapeutyczny wyraża zgodę na dostosowanie się do zasad, warunków i oferty terapeutycznej obowiązującej w Poradni.
  2. Terapeuta indywidualny we współpracy z pacjentem ustala osobisty plan leczenia, częstotliwość spotkań, terminy konsultacji.
  3. Dostęp do dokumentacji ma pacjent, osoba upoważniona przez niego.

 

  1. Pacjenci umawiają się na terapię osobiście lub telefonicznie, w razie braku terminów wpisywani są na listę osób oczekujących na terapię.
  2. W Poradni pacjent ma możliwość dostępu do konsultacji lekarza psychiatry, psychoterapii indywidualnej, grupowej, rodzinnej,konsultacji psychologicznej (ocena psychologiczna) oraz konsultacji pracownika socjalnego.

Metody terapii grupowej jak i indywidualnej pracy z pacjentami w Poradni, oparte są na strategiczno-strukturalnym modelu psychoterapii, wywodzącym się z amerykańskiego programu „Minnesota”, czerpiącego w dużej mierze z doświadczeń ruchu Anonimowych Alkoholików. Koncepcja teoretyczna, która służy jako podwalina psychoterapii i podejścia do pacjenta to bio-psycho-społeczny model leczenia uzależnienia od alkoholu, który stara się integrować dorobek współczesnej wiedzy na temat uzależnienia zawartej w różnych koncepcjach psychospołecznych i biologicznych. Strategiczno-strukturalny model psychoterapii uzależnienia oparty jest o koncepcję mechanizmów uzależnienia opracowaną w ostatecznej formie przez Jerzego Mellibrudę oraz Zespół Instytutu Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w Warszawie.

 

Metody pracy psychoterapii uuzależnienia i współuzależnienia  oparte są na koncepcji współuzależnienia rozumianego jako forma przystosowania się do długotrwałej sytuacji stresowej związanej z życiem z alkoholikiem  Zofii Sobolewskiej – Mellibruda

 

Psychoterapia uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia to podstawowy, około 6-miesięczny program leczenia oparty na psychoterapii grupowej i indywidualnej. Poradnia oferuje także terapię w formie pogłębionej gdzie leczenie trwa około 6 miesięcy.

 

  1. Przyjęcie pacjenta do leczenia

 

  • Poradnia przyjmuje osoby bez skierowania, świadczenia są udzielane także pacjentom nie posiadającym ubezpieczenia zdrowotnego.
  • Pacjent przyjmowany do leczenia, powinien dostarczyć dowód tożsamości
    w celu założenia dokumentacji medycznej.
  • Terapeuta, po założeniu dokumentacji medycznej, spisuje z pacjentem wywiad dotyczący powodów zgłoszenia się do Poradni, sposobu nadużywania przez pacjenta alkoholu, sytuacji rodzinnej, bytowej, zdrowotnej, materialnej, zawodowej pacjenta.
  • Pacjenci kierowani przez Sąd, MKRPA, GKRPA są przyjmowani na takich samych zasadach jak pacjenci dobrowolni.
  • Terapeuta w trakcie zbierania wywiadu przeprowadza diagnozę nozologiczną, w razie jakichkolwiek wątpliwości pacjent jest konsultowany psychiatrycznie.
  • Pacjent ma prawo wybrać sobie terapeutę indywidualnego, u którego chce się leczyć.
  • Najważniejszym zadaniem terapeuty przy przyjęciu pacjenta do terapii jest nawiązanie konstruktywnej relacji terapeutycznej.
  • Poradnia Terapii Uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia realizuje program podstawowy i pogłębiony w zakresie leczenia uzależnienia od alkoholu oraz program podstawowy i pogłębiony dla osób współuzależnionych a także program ograniczania spożywania alkoholu dla osób pijących szkodliwie, ryzykownie oraz terapię dla osób z syndromem DDA

 

Diagnoza nozologiczna jest stawiana na początku leczenia pacjenta, dokonuje ją terapeuta indywidualny jeśli posiada certyfikat specjalisty uzależnień lub lekarz psychiatra. Diagnozy dokonuje się w oparciu o klasyfikację ICD10. Pacjent nie może być leczony bez ustalonej diagnozy.

 

Diagnoza problemowa jest zbierana w trakcie wywiadu, dokonuje ją terapeuta w trakcie, której bada obszary funkcjonowania pacjenta. Ustala wspólnie z pacjentem listę problemów do terapii i indywidualny plan leczenia.

 

Kontrakt terapeutyczny jest to umowa między pacjentem a Poradnią, dotyczy oferty Poradni, zasad obowiązujących w trakcie leczenia, na który pacjent wyraża zgodę.

 

III. Zasady rejestracji

 

Rejestracja odbywa się codziennie od poniedziałku do piątku w godzinach pracy Poradni tj.Poniedziałek 630 – 1030, Wtorek 1430 – 2030, Środa 1430 – 2030,
Czwartek 1430 – 2030, Piątek 630 – 1030. Pacjent może zarejestrować się telefonicznie dzwoniąc pod numer 1344 06 333 lub 669 056 479.

 

Pacjenci rejestrowani są na określony dzień i godzinę spotkania.

W przypadku wolnych miejsc pacjenci przyjmowani będą na bieżąco.

 

Przy rejestracji do Poradni wymagane są dokumenty:

 

  • dowód tożsamości z numerem PESEL,
  • osoby z problemem uzależnienia od alkoholu przyjmowane są bez skierowania,
  • bliscy osób z problemem uzależnienia od alkoholu przyjmowani są bez skierowania

 

W Ośrodku przyjmowane są osoby wyłącznie trzeźwe nie będące pod wpływem alkoholu, narkotyków lub leków.

 

  1. Program ograniczania spożywania alkoholu

 

Program ograniczania picia alkoholu – oddziaływania indywidualne i/lub grupowe nakierowane na wypracowanie zdyscyplinowanego wzoru konsumpcji alkoholu, zgodnego z ustalonym wspólnie z terapeutą planem picia, zawierającym zestaw zasad dotyczących używania alkoholu ( ilość, częstość, kontekst, czas i miejsce ).

 

Grupy odbiorców:

 

  1. Osoby pijące alkohol szkodliwie.
  2. Osoby uzależnione od alkoholu, szczególnie:
  • bez przeciwwskazań zdrowotnych dla używania alkoholu,
  • nie akceptujące trwałej abstynencji jako celu terapii,
  • w początkowej fazie uzależnienia,
  • z mniejszym nasileniem objawów uzależnienia,
  • doświadczające mniejszej ilości problemów związanych z piciem,
  • lepiej funkcjonujące społecznie,
  • młodsze.

 

Podczas konsultacji i sesji terapeutycznych pacjenci nie mogą być pod wpływem alkoholu.

W sytuacji występowania przeciwwskazań zdrowotnych lub społecznych celowość udziału w programie powinna być w każdym przypadku oceniana indywidualnie.

Przeciwwskazaniem do udziału w programie ograniczania picia jest:

  • ciąża,
  • wszelkie zaburzenia funkcji wątroby, np. marskość, zapalenie wątroby, podwyższone stężenia enzymów wątrobowych w surowicy,
  • choroby metaboliczne, np. cukrzyca,
  • choroby układu pokarmowego, np. choroba wrzodowa, zapalenie trzustki,
  • choroby układu krążenia, m.in. nieustabilizowane nadciśnienie tętnicze, stan po zawale mięśnia sercowego i inne uszkodzenia mięśnia serca,
  • choroby neurologiczne, np. padaczka, stan po udarze mózgu,
  • niedokrwistość,
  • zaburzenia psychiczne, m.in. niedawno przebyte majaczenia alkoholowe lub abstynencyjne napady drgawkowe, inna przewlekła psychoza alkoholowa, znaczące zaburzenia funkcji poznawczych, w tym otępienie, psychozy nieorganiczne (np. schizofrenia, zaburzenia afektywne),
  • długotrwałe przyjmowanie leków wchodzących w interakcje z alkoholem,
  • przeciwwskazania prawne.

 

Jeżeli pacjent nie został zakwalifikowany do programu ograniczania picia, może zostać skierowany do programu redukcji szkód lub do programu nakierowanego na abstynencję.

 

Formy terapii:

 

  • sesje indywidualne
  • sesje grupowe
  • sesje rodzinne
  • konsultacje lekarza psychiatry.

 

Lista narzędzi przydatnych do konstruowania programu:

 

  • kwestionariusze diagnostyczne,
  • materiały edukacyjne (zalecane limity picia o niskim ryzyku szkód, spis zasad spożywania alkoholu),
  • materiały do pracy własnej pacjenta między sesjami.

 

Czas trwania:

 

  • 8-12 tygodni, spotkania minimum raz w tygodniu. Jeśli pacjent wyrazi zgodę na wspólną sesję z osobami bliskimi i pozwala na to jego sytuacja rodzinna zalecane są minimum dwa spotkania z pacjentem i członkami jego rodziny, celem których byłoby zapoznanie rodziny z zasadami programu, psychoedukacja, stworzenie środowiska sprzyjającego leczeniu,
  • po ukończonym programie sesje indywidualne powinny odbywać się raz na kwartał, a monitoring telefoniczny raz w miesiącu (przez rok) pod warunkiem uzyskania pisemnej zgody pacjenta na początku programu,
  • pacjenci mogą zgłosić się ponownie, szczególnie w sytuacji zagrożenia lub powrotu do poprzednich wzorów picia.
  • Pacjenci, którzy w trakcie programu rozpoczęli farmakoterapię uzależnienia od alkoholu i ją kontynuują, powinni przez rok od zakończenia programu, zgodnie z zaleceniami lekarza, ale nie rzadziej niż raz na kwartał, uczestniczyć w konsultacjach z lekarzem psychiatrą.

 

Sposób organizacji:

 

  • sesje indywidualne/grupowe/rodzinne

 

Realizatorzy programu:

 

Specjaliści psychoterapii uzależnień lub osoby ubiegające się o certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień (po ukończonym I etapie szkolenia).

 

  1. Terapia uzależnienia od alkoholu

 

Uzależnienie spowodowane używaniem alkoholu to choroba nieuleczalna, przewlekła i stale postępująca, potencjalnie śmiertelna. Powoduje szereg groźnych dla zdrowia i życia powikłań. Schorzenie znane ludzkości od tysięcy lat, mające podłoże w czynnikach biologicznych, np. genetycznych, psychologicznych, socjalnych i środowiskowych.

 

Według obecnie obowiązującej X edycji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów ( ICD 10 ) Zespół uzależnienia od alkoholu należy definiować jako wystąpienie przynajmniej trzech
z następujących objawów w okresie przynajmniej jednego miesiąca lub w ciągu roku w kilkukrotnych okresach krótszych niż miesiąc:

  • silne pragnienie lub poczucie przymusu picia („głód alkoholowy”),
  • upośledzenie zdolności kontrolowania zachowań związanych z piciem (upośledzenie zdolności powstrzymywania się od picia, trudności
    w zakończeniu picia, trudności w ograniczaniu ilości wypijanego alkoholu),
  • fizjologiczne objawy zespołu abstynencyjnego w sytuacji ograniczenia lub przerywania picia (drżenie, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, bezsenność, niepokój, w krańcowej postaci majaczenie drżenne) lub używanie alkoholu w celu uwolnienia się od objawów abstynencyjnych,
  • zmieniona (najczęściej zwiększona) tolerancja alkoholu, potrzeba spożywania zwiększonych dawek dla osiągnięcia oczekiwanego efektu,
  • koncentracja życia wokół picia kosztem zainteresowań i obowiązków,
  • uporczywe picie alkoholu mimo oczywistych dowodów występowania szkodliwych następstw picia.

 

Przyjęcie pacjenta do Poradni:

 

  • pierwsze spotkanie: założenie historii choroby, wywiad, motywacja do leczenia,
  • kolejne 2-3 spotkania diagnostyczne: diagnoza nozologiczna i problemowa,
  • kolejne kilka spotkań motywacyjnych, przygotowujących do wejścia
    w spotkania terapeutyczne grupowe w programie podstawowym
    i pogłębionym,
  • w trakcie programu terapeutycznego indywidualne sesje terapeutyczne,
  • porady medyczne.

 

Program podstawowy terapii uzależnienia od alkoholu

 

Osoby uzależnione różnią się od większości pacjentów ponieważ negują fakt własnej choroby, obawiają się rozstania z alkoholem i aktywnie bronią się przed leczeniem. Podstawowym celem programu na tym etapie terapii jest motywacja do przerwania kontaktu z alkoholem, utrzymywanie abstynencji, zrozumienie istoty choroby oraz uczenie się życia w trzeźwości.

 

Etap podstawowy

 

  1. Cele:
  • daje możliwość autodiagnozy,
  • zapoznaje z objawami uzależnienia,
  • dostarcza wiedzę na temat choroby alkoholowej i mechanizmów,
  • podnosi poziom motywacji do leczenia i utrzymywania abstynencji,
  • dostarcza „narzędzia” do utrzymania abstynencji,
  • zapoznaje ze sposobami leczenia,
  • zmienia nawyki sprzyjające spożywania alkoholu,
  • wzmacnia identyfikację siebie jako osoby uzależnionej,
  • ukazuje destrukcję wynikającą z picia alkoholu w obszarze życia rodzinnego, społecznego, zawodowego, zdrowotnego,
  • przedstawia rodzinę z problemem alkoholowym jako system dotknięty destrukcją,
  • ukazuje uzależnienie jako utratę kontroli nad własnym życiem,
  • praca nad emocjami i uczuciami towarzyszącymi pacjentowi (bezsilność, żal po stracie, poczucie winy),
  • wzmacnia zachowania służące abstynencji poprzez poszukiwanie alternatywnych sposobów radzenia sobie w sytuacjach zagrażających.

 

  1. Sposoby pracy:
  • spotkania indywidualne raz w tygodniu,
  • grupa tożsamościowa – raz w tygodniu 3 godziny,
  • grupa destrukcji – raz w tygodniu 3 godziny,
  • w razie potrzeby konsultacje lekarskie, pracownika socjalnego, konsultacje psychologa, spotkanie rodzinne
  1. Oczekiwane efekty:
  • zrozumienie i rozpoznawanie u siebie działania mechanizmów uzależnienia,
  • nabycie tożsamości osoby uzależnionej,
  • nabycie umiejętności niezbędnych do radzenia sobie w konstruktywny sposób z głodem alkoholowym,
  • nabycie zgody na doświadczanie bezsilności wobec alkoholu,
  • przejęcie odpowiedzialności za podejmowane decyzje, za swoją przeszłość związaną z nadużywaniem alkoholu,
  • zmiana zachowań i emocji destrukcyjnych na konstruktywne,
  • identyfikacja problemów wynikających z picia oraz ustalenie sposobu rozwiązania tych, których rozwiązanie jest możliwe oraz akceptacja tych, których odwrócenie nie jest możliwe,
  • nabycie umiejętności funkcjonowania w relacjach jako osoba trzeźwiejąca.

 

Grupa Tożsamości alkoholowej, radzenia sobie z głodem alkoholowym

Piętnaście spotkań 1 raz w tygodniu – 3 godz. 

 

Grupa Destrukcji Alkoholowej

Piętnaście spotkań 1 raz w tygodniu – 3 godz.

 

Program pogłębiony terapii uzależnienia od alkoholu

 

Grupa Trening Konstruktywnych Zachowań i Zapobiegania Nawrotom
Picia Alkoholu

Piętnaście spotkań 1 raz w tygodniu – 3 godz.

 

VI.Terapia współuzależnienia

 

Współuzależnienie można więc określić jako:

  • utrwaloną formę uczestnictwa w długotrwałej i trudnej lub niszczącej sytuacji życiowej,
  • ograniczającą w sposób istotny swobodę wyboru postępowania,
  • prowadzącą do pogorszenia własnego stanu psychofizycznego,
  • utrudniającą zmianę własnego położenia na lepsze.

 

Są to powody dla którego, osoby żyjące w związkach z osobami uzależnionymi powinny również podjąć swoją terapię. Zachęcamy do skorzystania z Naszej oferty pomocy.

 

Główne cele pracy ze współuzależnionymi:

  • rozpoznanie własnych aktualnych ról życiowych,
  • praca nad rozpoznaniem destrukcji, którą w życie wnosi osoba pijąca,
  • rozpoznanie własnych reakcji na życie w destrukcyjnym związku,
  • zdobycie wiedzy dotyczącej współuzależnienia i funkcjonowania w rodzinie dysfunkcyjnej,
  • nabycie wiedzy dotyczącej uzależnienia, odniesienia jej do własnego uwikłania w życie z osobą uzależnioną,
  • rozpoczęcie pracy nad uznaniem własnego prawa do zmiany.

 

Praca w grupie terapeutycznej obejmuje program składający się z dwóch bloków tematycznych podstawowy i pogłębiony po 15 spotkań każdy.

Zajęcia grupowe odbywają się jeden raz w tygodniu przez 3 godziny.

 

Program podstawowy terapii współuzależnienia

 

W ramach pracy nad „Zrozumieniem własnego współudziału w chorobie alkoholowej – cz. I” – praca w grupie obejmuje tematy:

  • czym jest współuzależnienie,
  • role dzieci w rodzinie alkoholowej,
  • czym jest i jak się przejawia nadodpowiedzialność, nadkontrola, bezsilność – niekierowanie własnym życiem,
  • psychologiczne skutki współuzależnienia,
  • współuzależnienie – funkcjonowanie rodziny,
  • zdobycie wiedzy nt. czym jest uzależnienie, jakie są objawy i fazy choroby alkoholowej, jakie mechanizmy działają w chorobie alkoholowej,
  • czym są nawroty choroby alkoholowej,
  • zapoznanie się z dysfunkcją rodziny alkoholowej.

 

Program pogłębiony terapii współuzależnienia

 

W ramach pracy nad „ Rozwojem osobistym – cz. II” praca obejmuje tematy:

  • zapoznanie się z procesem zmian niezbędnych do rozwoju osobistego,
  • praca nad rozpoznawaniem i wyrażaniem uczuć,
  • zdobycie umiejętności niezbędnych do budowania poprawnej komunikacji interpersonalnej,
  • wprowadzenie do zachowań asertywnych,
  • zdobycie umiejętności radzenia sobie z przemocą, lękiem, złością,
  • nabyciem umiejętności jak pomóc własnym dzieciom,
  • praca nad zaspokajaniem własnych potrzeb życiowych,
  • danie sobie prawa do bycia dobrą dla siebie.

 

W trakcie uczestnictwa w terapii współuzależnienia pacjenci uczestniczą raz
w tygodniu w sesjach terapeutycznych indywidualnych.

 

W uzasadnionych przypadkach pacjent realizuje program w kontakcie indywidualnym.

 

VII. PROGRAM TERAPEUTYCZNY DLA DDA

 

Dorośli, którzy wychowywali się w rodzinach gdzie nadużywano alkoholu, to bardzo duża część naszego społeczeństwa. Część dzieci alkoholików sama zaczyna pić, część zostaje partnerem osoby uzależnionej, a część nosi w sobie mniej lub bardziej widoczny syndrom DDA (dorosłych dzieci alkoholików).  

 

Dorosłe Dzieci Alkoholików są przyzwyczajone do chaosu, lęku i niepewności, nie cierpią harmonii, ciągle tworzą zamieszanie. Jest ciągle czujne i wytwarza dystans do innych ludzi. Im bardziej zniechęci do siebie bliskie osoby, tym czuje się bezpieczniej. Nawet jeśli inni się bardzo starają, nic to nie daje – DDA szuka dziury w całym. Normalnie to ludzie mówią wprost, co czują i o co im chodzi, a w domu DDA są gry, podchody i manipulacje. Z DDA trudno jest normalnie porozmawiać, bo albo się wkurzy, albo obrazi, albo zacznie krzyczeć i oskarżać, albo się rozpłacze. W domu DDA rządzi emocjonalność, nie jest ważna racja, a ważne jest, na czyim stanie. Unika jasnych sytuacji, uwielbia niedopowiedzenia, które pozwalają na przekręcanie faktów. DDA ma tendencje do narzekania i eksponowanie powodów do niezadowolenia. W porażce widzi swój sukces. Często wpędza innych w poczucie winy, a  wściekłość jest stałą zasadą funkcjonowania. Jest to cena dzieciństwa, gdzie życiem rodzinnym rządził alkohol. Najważniejsze dla  Dorosłych Dzieci Alkoholików – jest wyjście z izolacji, znalezienie się wśród osób, które z racji podobnych przeżyć potrafią zrozumieć lęk, cierpienie i gniew nagromadzone w dzieciństwie. 

 

 

TERAPIA GRUPOWA

 

Zajęcia grupowe odbywają się jeden raz w tygodniu przez 3 godziny. Program terapii grupowej obejmuje piętnaście spotkań.

Praca w grupie terapeutycznej obejmuje program składający się z:

Autodiagnozy syndromu DDA

Cechy charakterystyczne dla osób z syndromem DDA

Lęk przed utratą kontroli

* staram się nie reagować zbyt emocjonalnie
* lubię kiedy wszystko jest na swoim miejscu
* czuję się zaniepokojony, kiedy mam świadomość, że nie panuję nad wszystkim
* czułbym się znacznie lepiej, gdybym miał większy wpływ na to, co się dzieje
* ktoś w mojej rodzinie nie panował nad sobą
* w mojej rodzinie miała miejsce przemoc fizyczna
* w mojej rodzinie chaos wybuchał zupełnie niespodziewanie

Lęk przed uczuciami

* trudno mi wyrażać uczucia
* często nie jestem świadom swoich uczuć
* czasami myślę, że uczucia są wyłącznie ciężarem
* przeraża mnie, czego mógłbym się dowiedzieć, gdybym pozwolił sobie na jakiekolwiek uczucia
* w mojej rodzinie nie należało wyrażać uczuć takich jak: wina, wstyd, lęk, radość, ból, miłość, złość, smutek

Lęk przed konfliktem

* jeśli pojawia się konflikt, staram się rozładować sytuację
* uważam, że konflikty są czymś złym i prowadzą do przemocy
* za wszelką cenę staram się uniknąć konfliktu, dostosowuję się, zmieniam plany
* konflikt w mojej rodzinie oznaczał przemoc
* konflikt oznaczał, że ktoś się na kogoś wydzierał
* w mojej rodzinie konflikt oznaczał, że ktoś mógł mnie opuścić fizycznie/emocjonalnie

Nadmiernie rozwinięte poczucie odpowiedzialności

* mam skłonność do poczucia odpowiedzialności za wszystko
* jeżeli trzeba wykonać jakąś dodatkową pracę, zgłaszam się na ochotnika
* trudno mi odmówić, kiedy ktoś prosi mnie o pomoc
* pomagałem wszystkim i troszczyłem się o wszystko w mojej rodzinie
* w mojej rodzinie chwalono mnie, gdy zachowywałem się jak dorosły
* to ja w mojej rodzinie fizycznie i emocjonalnie troszczyłem się o mojego ojca/matkę

Poczucie winy

* czuję się winny za odczuwanie jakichkolwiek własnych potrzeb
* często czuje się winny za bycie ciężarem dla innych
* ciągle za wszystko przepraszam
* przepraszam za rzeczy, które nie wymagają przeprosin
* w mojej rodzinie ktoś zawsze był obwiniany
* w mojej rodzinie to właśnie mnie obciążano odpowiedzialnością za rzeczy, za które nie powinienem odpowiadać
* w mojej rodzinie brałem na siebie winę za to, czego nie popełniłem, po to jedynie, by zakończyć kłótnię

Niezdolność do odprężenia się oraz do spontanicznej zabawy

* zabawa jest dla mnie trudnym zadaniem
* kiedy ludzie śmieją się zbyt głośno, zaczynam odczuwać niepokój
* w znacznej mierze jestem samotnikiem
* mam skłonność, by nie śmiać się bez uprzedniego sprawdzenia, czy inni też się śmieją
* w mojej rodzinie głośny śmiech oznaczał, że sprawy wymykają się spod kontroli
* w mojej rodzinie, kiedy tylko odprężyłem się zawsze zdarzało się coś złego
* w mojej rodzinie zabawa zawsze oznaczała picie

Ostra, bezlitosna samokrytyka

* jestem dla siebie najsurowszym krytykiem
* zbyt szybko się osądzam
* jestem swoim najgorszym wrogiem
* w mojej rodzinie nigdy niczego nie robiłem dobrze
* naturalną reakcją na problemy w mojej rodzinie było obwinianie, „ciche dni” i odrzucenie
* w mojej rodzinie za każdy błąd ponosiło się straszne konsekwencje

Życie w świecie zaprzeczeń

* nie stosuję żadnych zaprzeczeń
* kiedy czuję się zagrożony, przyjmuję pozycję obronną
* czasem wolę skłamać, niż przyznać się do popełnionego błędu
* w mojej rodzinie nikt nie przyznawał się do tego, że ma jakieś problemy
* w mojej rodzinie nigdy nie wiedziałem czego ode mnie chcą
* w mojej rodzinie wszyscy staraliśmy się unikać zajmowania się naszymi problemami

Pozostawanie w roli ofiary

* często czuję się bezradny
* mam wrażenie, że cokolwiek bym nie zrobił, niczego to nie zmieni
* zawsze sprzątną mi sprzed nosa to, czego potrzebuję
* w mojej rodzinie miała miejsce przemoc fizyczna
* w mojej rodzinie na porządku dziennym były wrzaski, krzyki, wzajemne obwinianie
* w mojej rodzinie miało miejsce wykorzystanie seksualne

Zachowania kompulsywne

* mam nałogowy (obsesyjny) stosunek do: punktualności, seksu, schludności, jedzenia, alkoholu, pracy, zakupów, korzystania z podręczników autoterapeutycznych, gromadzenia majątku, hazardu, praktyk religijnych

Tendencja do mylenia miłości z litością

* przyciągają mnie ludzie, którym mogę pomóc lub których mogę wyleczyć
* mam skłonność do nawiązywania bliższych znajomości z osobami, które zostały zranione lub są trudno dostępne
* największą bliskość odczuwam wówczas, gdy komuś pomagam
* w mojej rodzinie zawsze ktoś miał kłopoty
* w mojej rodzinie byłem dla wszystkich powiernikiem
* w mojej rodzinie być blisko kogoś, oznaczało pomagać mu

Lęk przed porzuceniem

* odejście jest dla mnie niezwykle trudne
* nienawidzę mówić „żegnaj”
* pozostawałem w bliskich związkach o wiele za długo, niż powinienem
* kiedy ktoś bliski wyjeżdża, boję się, że nigdy więcej go/jej nie zobaczę
* w mojej rodzinie ojciec/matka odeszli prawie bez słowa
* członkowie mojej rodziny pojawiali się i znikali bez specjalnego uprzedzenia, a ja musiałem się jakoś dostosowywać
* w mojej rodzinie byłem pozostawiony sam sobie

Myślenie kategoriami „białe” lub „czarne”

* gdy staję wobec jakiegoś problemu, trudno mi wymyśleć więcej niż jedno rozwiązanie
* mam skłonność do myślenia w kategoriach dobro-zło
* zawsze wydaje mi się, że tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa
* jeżeli ty masz rację, to ja na pewno się mylę
* życie w mojej rodzinie było albo martwą ciszą, albo piekielnym sztormem
* w mojej rodzinie stale posługiwaliśmy się takimi terminami, jak: zawsze, nigdy, bezwzględnie, całkowicie

Zalegający żal

* staram się unikać mówienia o swojej rodzinie
* często myślę „przeszłość jest już zamknięta, nie warto się nią zajmować”
* tak bardzo próbuję nie myśleć o przeszłości, a wciąż mnie ona prześladuje
* pamiętam jak mówiono mi „nie denerwuj się”
* w mojej rodzinie smutek był zabroniony
* w mojej rodzinie smutek był uważany za przejaw słabości
* kiedy opowiadam historie o mojej przeszłości, mam tendencję do odcinania się od swoich uczuć

Zdolność przetrwania

* często czuję się jak bojownik, któremu udało się przetrwać
* często mam wrażenie, że po tym, co przetrwałem w dzieciństwie dam sobie radę z każdą sprawą
* w mojej rodzinie wróg był w domu
* przetrwanie umożliwiła mi moja niezależność
* nauczyłem się, że nie mogę na nikim polegać
* pomimo moich gorących modlitw, nikt w mojej rodzinie nie przyszedł mi z pomocą

TERAPIA INDYWIDUALNA:

 

W trakcie uczestnictwa w terapii DDA pacjenci uczestniczą raz
w tygodniu w sesjach terapeutycznych indywidualnych.

 

W uzasadnionych przypadkach pacjent realizuje program w kontakcie indywidualnym.